Upa­dłość kon­su­menc­ka a bez­sku­tecz­ność czyn­no­ści praw­nych doko­na­nych przez upa­dłe­go

Spis treśći

W prak­ty­ce upa­dło­ści kon­su­menc­kiej czę­sto spo­ty­ka­my się  z tym, że dłuż­ni­cy pró­bu­ją „uchro­nić” mają­tek przed likwi­da­cją na potrze­by zaspo­ko­je­nia wie­rzy­cie­li, doko­nu­jąc daro­wizn lub innych prze­su­nięć mająt­ko­wych (np. sprze­da­ży za cenę rażą­co zani­żo­ną) na rzecz osób bli­skich. Nale­ży jed­nak pamię­tać, że tego typu czyn­no­ści bar­dzo czę­sto są bez­sku­tecz­ne wobec masy upa­dło­ści – z mocy pra­wa albo po wyda­niu sto­sow­ne­go orze­cze­nia. Poni­żej wyja­śnia­my, kie­dy i dla­cze­go tak się dzie­je, oraz jakie są kon­se­kwen­cje.

Rola syn­dy­ka – kon­tro­la czyn­no­ści i ochro­na wie­rzy­cie­li

Po ogło­sze­niu upa­dło­ści kon­su­menc­kiej zarząd nad mająt­kiem upa­dłe­go przej­mu­je syn­dyk. W ramach usta­wo­wych kom­pe­ten­cji syn­dyk:

  • ana­li­zu­je czyn­no­ści roz­po­rzą­dza­ją­ce mająt­kiem doko­na­ne przez upa­dłe­go przed ogło­sze­niem upa­dło­ści oraz w toku postę­po­wa­nia,
  • oce­nia, czy pro­wa­dzi­ły one do pokrzyw­dze­nia wie­rzy­cie­li upa­dłe­go,
  • korzy­sta z narzę­dzi wery­fi­ka­cyj­nych (m.in. zapy­tań do orga­nów podat­ko­wych), któ­re pozwa­la­ją pre­cy­zyj­nie odtwo­rzyć bieg zda­rzeń i usta­lić rze­czy­wi­sty stan mająt­ku upa­dłe­go.

W prak­ty­ce „ukry­cie” czyn­no­ści przed syn­dy­kiem jest zni­ko­mo real­ne i gene­ru­je dodat­ko­we ryzy­ka dla upa­dłe­go oraz osób trze­cich.

Art. 127 pra­wa upa­dło­ścio­we­go – bez­sku­tecz­ność z mocy pra­wa

Zgod­nie z art. 127 Pra­wa upa­dło­ścio­we­go, bez­sku­tecz­ne wobec masy upa­dło­ści są czyn­no­ści roz­po­rzą­dza­ją­ce mająt­kiem doko­na­ne w cią­gu roku przed dniem zło­że­nia wnio­sku o ogło­sze­nie upa­dło­ści, jeże­li:

  • mia­ły cha­rak­ter nie­od­płat­ny (np. daro­wi­zna), lub
  • były odpłat­ne, lecz rażą­co nie­ekwi­wa­lent­ne (świad­cze­nia stron nie pozo­sta­ją w zbli­żo­nej war­to­ści).

Sku­tek: bez­sku­tecz­ność nastę­pu­je auto­ma­tycz­nie (ex lege) – co do zasa­dy bez potrze­by orze­cze­nia sądu. Z per­spek­ty­wy masy upa­dło­ści czyn­no­ści takie trak­tu­je się, jak­by ich nie było, a przed­miot czyn­no­ści wra­ca do masy upa­dło­ści i słu­ży zaspo­ko­je­niu wie­rzy­cie­li.

Art. 128 pra­wa upa­dło­ścio­we­go – bez­sku­tecz­ność na mocy posta­no­wie­nia sędzie­go komi­sa­rza

Prze­pis art. 128 Pra­wa upa­dło­ścio­we­go chro­ni masę upa­dło­ści przed trans­fe­rem akty­wów w „bez­piecz­ne” krę­gi rodzin­ne. Prze­wi­du­je on moż­li­wość ubez­sku­tecz­nie­nia czyn­no­ści odpłat­nych doko­na­nych przez upa­dłe­go w okre­sie 6 mie­się­cy przed zło­że­niem wnio­sku o upa­dłość:

  • z oso­ba­mi bli­ski­mi (m.in. mał­żon­kiem, zstęp­ny­mi, wstęp­ny­mi, rodzeń­stwem, kon­ku­ben­tem);
  • ze spół­ka­mi powią­za­ny­mi (gdy upa­dły jest człon­kiem zarzą­du, jedy­nym wspól­ni­kiem lub akcjo­na­riu­szem, lub gdy w organach/wspólnikach są oso­by mu bli­skie)

Sku­tek: uzna­nie czyn­no­ści za bez­sku­tecz­ną na sku­tek posta­no­wie­nia sędzie­go-komi­sa­rza. kapi­ta­ło­we.

Art. 527 i n. kc skar­ga pau­liań­ska — ścież­ka rów­no­le­gła

Nie­za­leż­nie od regu­la­cji upa­dło­ścio­wych, czyn­no­ści doko­na­ne z pokrzyw­dze­niem wie­rzy­cie­li moż­na kwe­stio­no­wać w try­bie skar­gi pau­liań­skiej:

  • Prze­słan­ki: dłuż­nik dzia­łał ze świa­do­mo­ścią pokrzyw­dze­nia wie­rzy­cie­li, a oso­ba trze­cia wie­dzia­ła o tym lub przy zacho­wa­niu nale­ży­tej sta­ran­no­ści mogła się dowie­dzieć.
  • Daro­wi­zny: gdy oso­ba trze­cia uzy­ska­ła korzyść bez­płat­nie, wie­rzy­ciel (w upa­dło­ści – co do zasa­dy syn­dyk) może żądać bez­sku­tecz­no­ści nawet wte­dy, gdy oso­ba trze­cia nie mia­ła wie­dzy o pokrzyw­dze­niu.
  • Ter­mi­ny: powódz­two moż­na wyto­czyć w cią­gu 5 lat od czyn­no­ści. Po 2 latach od ogło­sze­nia upa­dło­ści syn­dyk może powo­łać się na bez­sku­tecz­ność już tyl­ko w for­mie zarzu­tu.
  • Legi­ty­ma­cja: w postę­po­wa­niu upa­dło­ścio­wym wyłącz­ną legi­ty­ma­cję czyn­ną do docho­dze­nia bez­sku­tecz­no­ści wobec osób trze­cich posia­da syn­dyk, któ­ry wystę­pu­je w inte­re­sie ogó­łu wie­rzy­cie­li upa­dłe­go.

Sku­tek bez­sku­tecz­no­ści – przy­wró­ce­nie mająt­ku do masy (art. 134 pra­wa upa­dło­ścio­we­go)

Zgod­nie z art. 134 ust. 1 zd. 1 Pra­wa upa­dło­ścio­we­go, jeże­li czyn­ność upa­dłe­go jest bez­sku­tecz­na (ex lege lub na mocy orze­cze­nia):

  • to, co uby­ło z mająt­ku upa­dłe­go albo do nie­go nie weszło, pod­le­ga prze­ka­za­niu do masy upa­dło­ści,
  • jeże­li zwrot w natu­rze jest nie­moż­li­wy – do masy wpła­ca się rów­no­war­tość w pie­nią­dzu.

W efek­cie daro­wi­zny i inne trans­fe­ry mająt­ku – choć for­mal­nie doko­na­ne – nie ogra­ni­cza­ją moż­li­wo­ści zaspo­ko­je­nia wie­rzy­cie­li w upa­dło­ści.

Prak­tycz­ne kon­se­kwen­cje dla dłuż­ni­ka i osób trze­cich

  • daro­wi­zny i sprze­da­że poni­żej war­to­ści z okre­su poprze­dza­ją­ce­go wnio­sek o upa­dłość są wyso­ko ryzy­kow­ne i naj­czę­ściej bez­sku­tecz­ne;
  • oso­by obda­ro­wa­ne lub nabyw­cy powią­za­ni muszą liczyć się z koniecz­no­ścią zwro­tu przed­mio­tu lub zapła­ty jego rów­no­war­to­ści;
  • pró­by ukry­wa­nia mająt­ku mogą wydłu­żyć postę­po­wa­nie, zwięk­szyć kosz­ty i pogor­szyć sytu­ację upa­dłe­go.

Upa­dłość kon­su­menc­ka nie tole­ru­je sztucz­ne­go „odchu­dza­nia” mająt­ku przed postę­po­wa­niem. Usta­wo­daw­ca dba o inte­re­sy wie­rzy­cie­li umoż­li­wia­jąc powrót skład­ni­ków mająt­ku upa­dłe­go do masy upa­dło­ści.

Zanim podej­miesz jakie­kol­wiek decy­zje doty­czą­ce mająt­ku, skon­sul­tuj je z pro­fe­sjo­na­li­stą – nie­któ­re dzia­ła­nia mogą przy­nieść skut­ki odwrot­ne do zamie­rzo­nych.

Zapra­sza­my do kon­tak­tu

Zapra­sza­my na kon­sul­ta­cję w kan­ce­la­rii praw­nej g2law w Rado­miu przy ul. Bóż­nicz­nej 4 lok 3U.

Nasi spe­cja­li­ści od upa­dło­ści  kon­su­menc­kiej prze­ana­li­zu­ją Two­ją sytu­ację, wska­żą bez­piecz­ne i sku­tecz­ne roz­wią­za­nia oraz prze­pro­wa­dzą Cię przez pro­ce­du­rę upa­dło­ści – od wnio­sku po plan spła­ty.

Mag­da­le­na Toma­la, rad­ca praw­ny

udostępnij: